Panik anında en çok atlanan şey adres. Telefonda söylenecekler kısa bir liste hâlinde.
Acil bir durumda telefonu eline alan kişi çoğu zaman en çok bildiği şeyi söylemeye başlar: ne olduğunu. Oysa çağrıyı alan görevlinin ilk ihtiyacı adrestir. Ambulansın yola çıkması için hastalığın adı değil, sokağın adı gerekir.
Adresi söylerken tarif etmeye çalışmayın, önce mahalle ve sokak adını verin. Sonra bir referans nokta ekleyin: cami, okul, market. Köy yolundaysanız hangi köyden hangi köye giden yolun kaçıncı kilometresinde olduğunuzu söyleyin.
İkinci soru hastanın bilinci hakkında olacak. Omzuna dokunup seslendiğinizde tepki veriyor mu? Nefes alıyor mu, göğsü inip kalkıyor mu? Bu iki cevap ekibin hangi donanımla çıkacağını belirler.
Telefonu kapatmayın. Görevli size ekip gelene kadar ne yapacağınızı söyleyecek. Bilinci kapalı ama nefes alan birini yan yatırmak, kanayan yere temiz bezle bastırmak gibi basit şeyler bu sürede hayat kurtarıyor.
Son olarak: hastayı kendi arabanızla hastaneye yetiştirmeye çalışmayın. Özellikle düşme ve kaza vakalarında yanlış taşıma, olmayan bir hasarı kalıcı hâle getirebiliyor.
Buradaki anlatım sahadaki tecrübemize dayanıyor; hekim görüşünün yerini tutmaz. Acil bir durumda 112'yi arayın.
Nakil için bize yazın